Ορισμένα links είναι affiliate, πράγμα που σημαίνει ότι ίσως λάβω μικρή προμήθεια - χωρίς έξτρα χρέωση για εσένα. Ευχαριστώ για τη στήριξή σου!

Υπάρχουν στιγμές που ανοίγεις το κινητό για λίγο.

Έτσι, μηχανικά.

Και μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα βλέπεις θάλασσες, ηλιοβασιλέματα, κοκτέιλ, χαμογελαστά πρόσωπα, ταξίδια, ανθρώπους που φαίνονται ανέμελοι, ερωτευμένοι, χαλαροί, ευτυχισμένοι.

Και πριν καν το καταλάβεις, κάτι μέσα σου σφίγγεται.

Όχι απαραίτητα επειδή δεν χαίρεσαι για τους άλλους.

Αλλά επειδή αρχίζεις να αναρωτιέσαι:

«Εγώ γιατί δεν νιώθω έτσι;»

«Μήπως κάτι κάνω λάθος;»

«Μήπως η ζωή μου είναι πιο λίγη;»

«Μήπως θα έπρεπε να είμαι πιο χαρούμενη/ος τώρα που είναι καλοκαίρι;»

Κι ίσως να χαίρεσαι. Αλλά να αγχώνεσαι ταυτόχρονα. Να νιώθεις και τα δύο μαζί - και να μην ξέρεις πού να βάλεις το καθένα.

Κι έτσι, μια εποχή που θεωρητικά συνδέεται με την ανεμελιά, τη χαλάρωση και τη χαρά, γίνεται άλλη μια αφορμή για σύγκριση, πίεση και αίσθηση ανεπάρκειας.

Γιατί το καλοκαίρι, όσο όμορφο κι αν είναι, δεν είναι πάντα εύκολο.

Και σίγουρα δεν ακυρώνει όσα νιώθεις.

Το καλοκαίρι δεν είναι μαγικό κουμπί ευτυχίας

Υπάρχει μια σιωπηλή προσδοκία γύρω από το καλοκαίρι.

Ότι πρέπει να είσαι πιο ανάλαφρη, πιο χαρούμενη, πιο κοινωνική, πιο αυθόρμητη, πιο διαθέσιμη, σε πιο «summer mood».

Σαν να αλλάζει ο μήνας και ξαφνικά να πρέπει να αφήσεις πίσω σου την κούραση, το άγχος, τη μοναξιά, την αβεβαιότητα, τις δυσκολίες, τα πρακτικά προβλήματα, τις συναισθηματικές εκκρεμότητες.

Αλλά, η ψυχή μας δεν λειτουργεί με ημερολόγιο.

Δεν λέει: «Α, μπήκε Ιούλιος. Τώρα σταματάω να πονάω, να αγχώνομαι, να σκέφτομαι, να κουράζομαι.»

Το σώμα σου δεν ξεχνάει την πίεση επειδή έξω έχει ήλιο. 

Το νευρικό σου σύστημα δεν χαλαρώνει επειδή οι άλλοι ανεβάζουν φωτογραφίες από παραλίες. 

Η καρδιά σου δεν γίνεται ανάλαφρη με το ζόρι.

Και αυτό δεν σημαίνει ότι είσαι αχάριστη ή αρνητική.

Σημαίνει απλώς ότι είσαι άνθρωπος.

Η πίεση να είσαι καλά μπορεί να σε κάνει να νιώθεις χειρότερα

Μερικές φορές δεν μας βαραίνει μόνο αυτό που νιώθουμε. 

Μας βαραίνει και η ιδέα ότι δεν θα έπρεπε να το νιώθουμε.

Δεν είναι μόνο η λύπη, είναι και η ενοχή που είσαι λυπημένη ενώ «θα έπρεπε» να περνάς καλά. 

Ούτε είναι μόνο η κούραση, είναι και η ντροπή που κουράστηκες, ενώ «δεν έγινε και κάτι τόσο φοβερό». 

Και τότε αρχίζει μια εσωτερική πίεση:

«Σταμάτα να το σκέφτεσαι.»

«Κοίτα τη θετική πλευρά.»

«Άλλοι περνάνε χειρότερα.»

«Έλα τώρα, καλοκαίρι είναι.»

Όμως, όταν προσπαθείς να καταπιέσεις αυτό που νιώθεις, δεν εξαφανίζεται.

Συχνά, απλώς αλλάζει μορφή. 

Μεταμορφώνεται σε βάρος στο στήθος, σφίξιμο στο στομάχι, εκνευρισμός χωρίς προφανή λόγο, κούραση που δεν εξηγείται, αποσύνδεση από πράγματα που κανονικά θα σε ευχαριστούσαν.

Και κάπου εκεί μπορεί να αρχίσεις να πιστεύεις ότι κάτι δεν πάει καλά με εσένα. 

Ενώ στην πραγματικότητα, ίσως απλώς δεν έχεις δώσει χώρο σε αυτό που πραγματικά συμβαίνει μέσα σου.

Τοξική Θετικότητα

Αυτό που βλέπεις δεν είναι όλη η αλήθεια

Να σου πω κάτι;

Οι άνθρωποι δεν ανεβάζουμε στα social media όλη μας τη ζωή.

Ανεβάζουμε στιγμές - και συνήθως τις πιο φωτεινές.

Όχι απαραίτητα επειδή θέλουμε να κοροϊδέψουμε κάποιον. Αλλά επειδή έτσι λειτουργούν τα social media.

Δεν βλέπεις πάντα τον καβγά πριν τη φωτογραφία, το άγχος για τα χρήματα, την κούραση πίσω από το χαμόγελο. Ούτε τη μοναξιά μέσα στη σχέση, το σώμα που συγκρίθηκε δεκατρείς φορές πριν βγει στην παραλία, την προσπάθεια κάποιου να πείσει και τον ίδιο του τον εαυτό ότι περνάει καλά.

Βλέπεις ένα στιγμιότυπο. Όχι την πλήρη εικόνα.

Και όταν συγκρίνεις τη δική σου εσωτερική πραγματικότητα με την εξωτερική εικόνα κάποιου άλλου, σχεδόν πάντα θα βγαίνεις χαμένη/ος. 

Γιατί συγκρίνεις το μέσα σου με το έξω του άλλου. 

Την αλήθεια σου, με το επιλεγμένο story.

Φαινόμενο FOMO: Ο Αόρατος Εχθρός της Ευτυχίας Σου

Δεν χρειάζεται να αποδείξεις ότι περνάς καλά

Μερικές φορές δεν αρκεί να περάσουμε καλά.

Νιώθουμε και ότι πρέπει να φανεί. Να το ανεβάσουμε, να το μοιραστούμε. Να το αποδείξουμε.

Σαν να μην μετράει μια στιγμή αν δεν την είδε κανείς. 

Σαν να μην ήταν αρκετά όμορφη αν δεν έγινε post.

Αλλά, υπάρχουν στιγμές που αξίζουν ακριβώς επειδή δεν έγιναν περιεχόμενο.

Ένας ωραίος καφές που ήπιες αργά, χωρίς το κινητό σου.

Μια βόλτα στο βουνό ή ένα μπάνιο στη θάλασσα που δεν χρειάστηκες να το αποθανατίσεις.

Αυτές οι στιγμές δεν είναι λιγότερες, ούτε και φτωχές.

Είναι δικές σου. 

Και δεν χρειάζεται να αποδείξουν τίποτα και σε κανέναν.

Αν δεν περνάς τέλεια, δεν σημαίνει ότι αποτυγχάνεις

Ίσως αυτό το καλοκαίρι να μην είναι όπως το φανταζόσουν. 

Ίσως να κουβαλάς κούραση από έναν δύσκολο χειμώνα, πράγματα που κανείς δεν βλέπει, μια μεταβατική φάση που δεν έχει ακόμα σχήμα. 

Ή ίσως απλώς να μην έχεις διάθεση - και αυτό επιτρέπεται.

Δεν χρειάζεται να πιέσεις τον εαυτό σου να ζήσει ένα καλοκαίρι που δεν αντιστοιχεί στην αλήθεια σου.

Μπορείς να ξεκινήσεις από κάτι απλό: να παραδεχτείς πώς είσαι πραγματικά. 

Όχι για να μείνεις εκεί. 

Αλλά για να σταματήσεις να πολεμάς τον εαυτό σου.

Βάλε Εσένα σε Προτεραιότητα!

Τι μπορείς να κάνεις όταν σε πιάνει αυτή η αίσθηση;

Όταν σκέφτεσαι ότι όλοι περνάνε τέλεια κι εσύ όχι, δοκίμασε να σταματήσεις για λίγο και να ρωτήσεις τον εαυτό σου:

Τι ακριβώς με πείραξε τώρα;

Όχι γενικά, συγκεκριμένα. 

Με πείραξε που δεν είμαι διακοπές; Που δεν έχω σχέση; Που δεν νιώθω άνετα με την κοιλίτσα μου; Που νιώθω ότι μένω πίσω;

Αυτή η ερώτηση είναι σημαντική, γιατί σε βγάζει από το γενικό «η ζωή μου δεν είναι αρκετή» και σε πηγαίνει στο πιο αληθινό: «αυτό το σημείο μέσα μου ζητάει προσοχή.»

Και μετά μπορείς να ρωτήσεις: Τι χρειάζομαι πραγματικά τώρα;

Μπορεί να χρειάζεσαι ξεκούραση ή σύνδεση. Να κλάψεις λίγο, να βγεις για έναν περίπατο. 

Και ίσως να χρειάζεσαι να πεις κάτι πιο τρυφερό στον εαυτό σου:

«Δεν χρειάζεται να είμαι αλλιώς για να αξίζω.»

Μικρές επιστροφές στον εαυτό σου

Δεν χρειάζεται να αλλάξεις όλη σου τη ζωή για να νιώσεις λίγο πιο κοντά σε σένα.

Μερικές φορές αρκεί ένα μικρό διάλειμμα από τον θόρυβο. 

• Κλείσε τα social για λίγες ώρες. 
• Πιες κάτι δροσερό χωρίς να κάνεις κάτι άλλο παράλληλα. 
• Βγες μια μικρή βόλτα χωρίς να τη μετατρέψεις σε υποχρέωση. 
• Άκου το σώμα σου και ρώτησέ το: «Τι προσπαθείς να μου πεις;»

Και αν θέλεις, γράψε σε ένα χαρτί τρεις αλήθειες σου για σήμερα. 

Όχι τρεις θετικές σκέψεις - τρεις αλήθειες. 

«Είμαι κουρασμένη.» «Νιώθω λίγο μόνη.» «Θα ήθελα να έχω περισσότερη ελαφρότητα.»

Αυτό είναι σύνδεση με σένα. Και από εκεί ξεκινάει η πραγματική φροντίδα.

Πώς Φροντίζεις τον Εαυτό σου χωρίς να Νιώθεις ότι τα Παρατάς Όλα

Το καλοκαίρι σου δεν χρειάζεται να μοιάζει με των άλλων. 

Μπορεί να είναι ήσυχο, απλό. 

Μπορεί να έχει μέρες φωτεινές και μέρες βαριές. 

Γέλιο, αλλά και στιγμές που θέλεις απλώς να μείνεις λίγο με τον εαυτό σου.

Και όλα αυτά χωράνε.

Δεν χρειάζεται να περνάς «τέλεια» για να αξίζει η ζωή σου. 

Ή να μοιάζει το καλοκαίρι σου με κανενός άλλου.

Χρειάζεται μόνο να είναι λίγο πιο αληθινό. Λίγο πιο δικό σου.

Και ίσως, μέσα σε αυτή την αλήθεια, να βρεις τελικά μια χαρά πιο ήσυχη. 

Όχι αυτή που φωνάζει. Αλλά, αυτή που σε αγγίζει απαλά και σου θυμίζει:

«Είμαι εδώ. Και αυτό, για σήμερα, είναι αρκετό.»

Με αγάπη, 

Μαρία

Αν αυτό το άρθρο άγγιξε κάτι μέσα σου, ίσως είναι μια πρόσκληση να σε ακούσεις λίγο πιο αληθινά αυτό το καλοκαίρι. Στο Sacred Self-Care Toolkit θα βρεις έναν ολοκληρωμένο  οδηγό με πρακτικές αυτοφροντίδας, γείωσης και συναισθηματικής ρύθμισης και για τις μέρες που νιώθεις ότι χρειάζεσαι επιστροφή στον εαυτό σου, χωρίς να πρέπει να είσαι «καλά» με το ζόρι.

Disclaimer: Οι πληροφορίες που παρέχονται παραπάνω προορίζονται αποκλειστικά για ενημερωτικούς σκοπούς και δεν υποκαθιστούν επαγγελματική ψυχολογική ή ιατρική συμβουλή. Πάντα να συμβουλεύεστε έναν ειδικό για θέματα που αφορούν την ψυχική ή σωματική σας υγεία.