Η Χαρά δεν είναι Έπαθλο
Ορισμένα links είναι affiliate, πράγμα που σημαίνει ότι ίσως λάβω μικρή προμήθεια, χωρίς έξτρα χρέωση για εσένα. Ευχαριστώ για τη στήριξή σου!
Έχεις προσέξει ποτέ πόσο δύσκολο μπορεί να είναι
να περάσεις καλά χωρίς να νιώσεις ότι πρέπει να το εξηγήσεις;
Να ξεκουραστείς χωρίς να πεις πρώτα πόσο κουράστηκες.
Να αγοράσεις κάτι για σένα χωρίς να το δικαιολογήσεις με το «το είχα ανάγκη».
Να κάτσεις λίγο χωρίς να κάνεις τίποτα, χωρίς να πεταχτεί αμέσως μέσα σου η φωνή:
«Καλά, τώρα κάθεσαι;»
«Μήπως είσαι τεμπέλα;»
«Μήπως το παρακάνεις;»
Ή ακόμα πιο ύπουλα:
«Το αξίζεις όμως;»
Και κάπου εκεί, η χαρά χάνει την αθωότητά της.
Δεν είναι πια μια φυσική ανθρώπινη ανάγκη.
Γίνεται κάτι που πρέπει να εγκριθεί, να δικαιολογηθεί, να χωρέσει ανάμεσα στις υποχρεώσεις.
Σαν να πρέπει πρώτα να τα έχεις κάνει όλα σωστά, να έχεις φροντίσει όλους τους άλλους, να έχεις τελειώσει όλες τις δουλειές, να έχεις γίνει αρκετά παραγωγική/ός, αρκετά χρήσιμη/ος - και μετά, ΙΣΩΣ, να σου επιτραπεί λίγη χαρά.
Αλλά η χαρά δεν είναι βραβείο καλής συμπεριφοράς ή έπαθλο.
Δεν είναι κάτι που σου δίνεται αφού αντέξεις αρκετά.
Είναι τροφή.
Και όπως κάθε τροφή, τη χρειάζεσαι πριν αδειάσεις εντελώς.
Πότε άρχισε η Χαρά να χρειάζεται άδεια;
.jpg)
Δεν γεννιόμαστε πιστεύοντας ότι πρέπει να κερδίσουμε τη χαρά.
Ένα παιδί δεν σκέφτεται:
«Έκανα αρκετά σήμερα για να παίξω;»
Δεν λέει:
«Αξίζω να γελάσω ή μήπως πρέπει πρώτα να αποδείξω κάτι;»
Η χαρά είναι φυσική.
Το παιχνίδι είναι φυσικό.
Η απόλαυση είναι φυσική.
Κάπου στην πορεία, όμως, πολλοί από εμάς μάθαμε κάτι άλλο.
Ότι πρώτα έρχονται οι υποχρεώσεις.
Πρώτα οι άλλοι, το «πρέπει», να είσαι σωστή, να μη φανείς εγωίστρια, να μη χαλαρώσεις πολύ.
Και μετά, αν περισσέψει χρόνος, ενέργεια, χρήμα, διάθεση - μπορείς να χαρείς λίγο.
Μόνο που συχνά δεν περισσεύει τίποτα.
Γιατί η ζωή, αν την αφήσεις, γεμίζει πάντα.
Πάντα θα υπάρχει κάτι ακόμα να κάνεις. Ένα email, το σπίτι, μια εκκρεμότητα, ένας άνθρωπος που σε χρειάζεται. Μια σκέψη που λέει «όχι ακόμα».
Και έτσι η χαρά μεταφέρεται συνέχεια για αργότερα.
Για όταν ηρεμήσουν τα πράγματα, όταν τελειώσουν οι υποχρεώσεις και όταν έχεις περισσότερα χρήματα.
Αλλά πόσο αργότερα;
Και ποιος αποφασίζει τελικά πότε είσαι αρκετά άξια ή άξιος για να χαρείς;
Η ενοχή της Χαράς δεν μοιάζει πάντα με ενοχή
Μερικές φορές η ενοχή είναι ξεκάθαρη.
Πας να κάνεις κάτι για σένα και νιώθεις βάρος.
Πας να ξεκουραστείς και νιώθεις ότι κάτι παραμελείς.
Πας να χαρείς και νιώθεις ότι δεν σου επιτρέπεται.
Άλλες φορές, όμως, η ενοχή μεταμφιέζεται.
Γίνεται υπερανάλυση.
«Να πάω ή να μην πάω;»
«Μήπως είναι πολλά τα χρήματα;»
«Μήπως δεν είναι σωστό τώρα;»
«Μήπως θα παρεξηγηθεί κάποιος;»
«Μήπως να το αφήσω για άλλη φορά;»
Γίνεται μια ανάγκη να εξηγείς.
«Το πήρα γιατί ήταν σε προσφορά.»
«Ξεκουράστηκα γιατί πραγματικά δεν άντεχα άλλο.»
«Έκανα αυτό για μένα γιατί είχα φτάσει στα όριά μου.»
Σαν να πρέπει να παρουσιάσεις αποδείξεις ότι δεν χαίρεσαι «αναίτια».
Σαν να μην επιτρέπεται η απλή φράση:
«Το ήθελα.» ή «Μου έκανε καλό.» ή «Μου άρεσε.»
Και αυτό είναι πολύ κουραστικό.
Γιατί δεν κουράζεσαι μόνο από τις υποχρεώσεις.
Κουράζεσαι και από το να πρέπει να απολογείσαι εσωτερικά για κάθε μικρή χαρά.
Γιατί σαμποτάρεις τον εαυτό σου;
Γιατί δυσκολεύεσαι να περάσεις καλά χωρίς να το δικαιολογήσεις;
Ας είμαστε ειλικρινείς.
Για πολλούς ανθρώπους, η χαρά δεν είναι τόσο απλή όσο ακούγεται.
Μπορεί να υπάρχει μια φωνή μέσα σου που έχει μάθει να συνδέει την αξία σου με την προσφορά.
Με την παραγωγικότητα ή τη συνεχή διαθεσιμότητα.
Με το να είσαι χρήσιμη/ος ή με το να μη ζητάς πολλά.
Αν έχεις μάθει να σε εκτιμούν επειδή «αντέχεις» (ο βράχος), τότε η χαρά μπορεί να μοιάζει σχεδόν απειλητική.
Γιατί η χαρά σε βγάζει από τον ρόλο της δυνατής.
Της υπεύθυνης.
Της γυναίκας ή του άντρα που τα καταφέρνει όλα.
Και σε βάζει σε έναν άλλο χώρο.
Πιο μαλακό, πιο ζωντανό και πιο ανθρώπινο.
Εκεί όπου δεν είσαι μόνο αυτό που κάνεις.
Δεν είσαι μόνο αυτά που προσφέρεις.
Είσαι και ένα πλάσμα που χρειάζεται άλλα πράγματα:
Ομορφιά.
Ξεκούραση.
Παιχνίδι.
Απόλαυση.
Και ίσως αυτό, αν δεν το έχεις συνηθίσει, να σε φέρνει σε αμηχανία.
"Δεν αξίζω" 9 συμβουλές για να ενισχύσεις την αυτοεκτίμηση σου
Η Χαρά δεν ακυρώνει τις δυσκολίες σου
Υπάρχει και μια άλλη παγίδα.
Μερικές φορές δεν αφήνεις τον εαυτό σου να χαρεί γιατί νιώθεις ότι, αν χαρείς, είναι σαν να ακυρώνεις όσα σε δυσκολεύουν.
Σαν να λες:
«Αφού πέρασα καλά σήμερα, μάλλον δεν έχω τόσο σοβαρό πρόβλημα.»
Ή: «Αν γελάσω, σημαίνει ότι δεν πονάω πραγματικά.»
Ή: «Αν πάρω μια ανάσα, σημαίνει ότι τα πράγματα δεν είναι τόσο δύσκολα όσο λέω.»
Όμως δεν λειτουργεί έτσι η ανθρώπινη ψυχή.
Μπορείς να έχεις δυσκολίες και να χαίρεσαι.
Μπορείς να κουβαλάς άγχος και να απολαύσεις έναν καφέ.
Μπορείς να είσαι σε μεταβατική περίοδο και να γελάσεις με την καρδιά σου.
Μπορείς να πονάς και να νιώσεις για λίγο ελαφρότητα.
Το ένα δεν ακυρώνει το άλλο.
Η χαρά δεν προδίδει τον πόνο σου.
Δεν σημαίνει ότι δεν υπέφερες, ούτε ότι δεν προσπαθείς.
Δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν θέματα που θέλουν φροντίδα.
Σημαίνει ότι μέσα σε όλα αυτά, υπάρχει ακόμα ένα ζωντανό κομμάτι σου που θέλει να αναπνεύσει.
Και αυτό το κομμάτι αξίζει χώρο.
Μήπως περιμένεις να είσαι «τέλεια/ος» για να χαρείς;
Πολλές φορές αναβάλλουμε τη χαρά μέχρι να βελτιωθούμε.
«Θα χαρώ όταν χάσω βάρος.»
«Θα πάω στην παραλία όταν νιώσω καλύτερα με το σώμα μου.»
«Θα αγοράσω κάτι όμορφο όταν τα οικονομικά μου είναι τέλεια.»
«Θα απολαύσω τη ζωή όταν έχω λύσει πρώτα τα θέματά μου.»
Αλλά η ζωή δεν ξεκινάει αφού γίνεις μια ιδανική εκδοχή του εαυτού σου.
Η ζωή συμβαίνει τώρα.
Μέσα στην ατέλεια, την προσπάθεια, τη σύγχυση.
Μέσα στις μέρες που δεν είσαι όπως θα ήθελες.
Και ξέρω, δεν είναι πάντα εύκολο.
Δεν είναι εύκολο να επιτρέψεις στον εαυτό σου να χαρεί όταν μέσα σου υπάρχει μια φωνή που μετράει συνέχεια τι λείπει.
Αλλά σκέψου το λίγο.
Αν περιμένεις να είσαι πλήρως έτοιμη, πλήρως ασφαλής, πλήρως οργανωμένη, πλήρως ικανοποιημένη με τον εαυτό σου για να χαρείς, τότε η χαρά θα μένει πάντα λίγο πιο πέρα.
Σαν κάτι που το βλέπεις, αλλά δεν το φτάνεις.
Και ίσως το πρώτο βήμα να μην είναι να νιώσεις αμέσως άνετα με τη χαρά.
Ίσως το πρώτο βήμα είναι να σταματήσεις να τη βάζεις σε αναμονή.
Η Χαρά δεν είναι πολυτέλεια
Έχουμε μάθει να βλέπουμε τη χαρά σαν κάτι έξτρα.
Σαν κάτι που μπαίνει αφού έχουν καλυφθεί όλα τα «σοβαρά».
Η δουλειά, τα χρήματα, το σπίτι, τα παιδιά.
Και μετά, αν μείνει χρόνος, η χαρά.
Αλλά η χαρά δεν είναι διακοσμητικό στοιχείο στη ζωή σου.
Είναι μέρος της εσωτερικής σου αντοχής.
Είναι αυτό που σε βοηθά να μη γίνεις μόνο λειτουργική.
Να μη ζεις απλώς βγάζοντας υποχρεώσεις.
Να μη μετράς τη ζωή σου μόνο με το πόσα πρόλαβες.
Η χαρά σε μαλακώνει.
Σε επαναφέρει.
Σε θυμίζει στον εαυτό σου.
Σου λέει:
«Δεν είσαι μόνο αυτό που πρέπει να κάνεις.»
«Δεν είσαι μόνο οι ρόλοι σου.»
«Δεν είσαι μόνο η προσπάθειά σου.»
Είσαι και αυτό που αγαπάς.
Αυτό που σε συγκινεί, αυτό που σε κάνει να γελάς.
Αυτό που σε ξεκουράζει χωρίς να χρειάζεται να αποδώσει κάπως.
Μικρές Χαρές που δεν χρειάζονται εξήγηση
Δεν μιλάμε απαραίτητα για μεγάλα πράγματα.
Δεν χρειάζεται να κλείσεις ένα ταξίδι, ν’ αλλάξεις ζωή ή να κάνεις κάτι εντυπωσιακό.
Μερικές φορές η χαρά είναι πολύ πιο μικρή και πολύ πιο κοντά.
Ένα τραγούδι που βάζεις δυνατά στο σπίτι.
Ένα βιβλίο που διαβάζεις όχι για να μάθεις κάτι, αλλά επειδή σου αρέσει.
Ένα ρούχο που φοράς επειδή σε κάνει να νιώθεις όμορφα.
Μια συζήτηση που σε κάνει να γελάσεις.
Ένα «όχι» που σου δίνει χώρο.
Ένα «ναι» που το λες επειδή το θέλεις πραγματικά.
Η χαρά δεν χρειάζεται πάντα σκηνικό.
Χρειάζεται άδεια.
Και πολλές φορές, αυτή την άδεια δεν θα σου τη δώσει κανείς απ’ έξω.
Θα χρειαστεί να αρχίσεις να τη δίνεις εσύ σε σένα.
Πώς να αρχίσεις να χαίρεσαι χωρίς ενοχή
Δεν θα σου πω απλώς «μη νιώθεις ενοχές».
Γιατί αν ήταν τόσο εύκολο, θα το είχες κάνει ήδη.
Οι ενοχές δεν φεύγουν επειδή τις μαλώνουμε.
Συχνά μαλακώνουν όταν τις ακούμε.
Την επόμενη φορά που θα νιώσεις ενοχή επειδή πας να κάνεις κάτι για σένα, δοκίμασε να ρωτήσεις:
Τι φοβάμαι ότι σημαίνει αυτό;
Φοβάμαι ότι είμαι εγωίστρια;
Φοβάμαι ότι θα απογοητεύσω κάποιον;
Φοβάμαι ότι δεν θα προλάβω;
Φοβάμαι ότι αν χαλαρώσω, θα χάσω τον έλεγχο;
Φοβάμαι ότι αν μου αρέσει, θα θέλω περισσότερο;
Αυτή η τελευταία ερώτηση είναι σημαντική.
Γιατί μερικές φορές φοβόμαστε τη χαρά όχι επειδή είναι κακή, αλλά επειδή μας ξυπνάει.
Μας θυμίζει ότι έχουμε ανάγκες και επιθυμίες.
Και τότε μπορεί να αλλάξει κάτι μέσα μας.
Μπορεί να αρχίσουμε να θέλουμε μια ζωή που δεν χωράει μόνο υποχρεώσεις.
Αυτό είναι σημάδι ζωής.
Μια μικρή άσκηση για τη χαρά
Πάρε ένα χαρτί και γράψε: Τρεις μικρές χαρές που αναβάλλω.
Όχι μεγάλες αποφάσεις.
Μικρές.
Για παράδειγμα:
«Να πάω για έναν καφέ μόνη μου.»
«Να κάνω ένα μπάνιο στη θάλασσα χωρίς βιασύνη.»
«Να αγοράσω λουλούδια.»
«Να δω μια ταινία χωρίς να κάνω παράλληλα δουλειές.»
Μετά, διάλεξε μία.
Μόνο μία.
Και γράψε δίπλα:
Ποια σκέψη με εμποδίζει;
Ίσως είναι:
«Δεν έχω χρόνο.»
«Δεν είναι τόσο σημαντικό.»
«Άλλοι έχουν μεγαλύτερα προβλήματα.»
«Θα το κάνω άλλη φορά.»
«Δεν το αξίζω.»
Και μετά γράψε μια πιο αληθινή, πιο τρυφερή απάντηση:
«Δεν χρειάζεται να είναι μεγάλο για να μετράει.»
«Μπορώ να κάνω κάτι μικρό για μένα χωρίς να τα παρατήσω όλα.»
«Δεν χρειάζεται να εξαντληθώ για να αξίζω φροντίδα.»
«Μπορώ να χαρώ λίγο, ακόμα κι αν δεν είναι όλα λυμένα.»
Αυτό είναι επανασύνδεση.
Πώς Φροντίζεις τον Εαυτό σου χωρίς να Νιώθεις ότι τα Παρατάς Όλα
Δεν χρειάζεται να κερδίσεις τη Χαρά
Η χαρά είναι κάτι που σε βοηθά να θυμηθείς ότι είσαι ζωντανή/ός.
Και ίσως σήμερα να μη χρειάζεται να κάνεις κάτι μεγάλο.
Ίσως να αρκεί να ρωτήσεις:
«Ποιο μικρό πράγμα θα μου έδινε λίγη χαρά σήμερα;»
Και μετά, αντί να το αναβάλεις, να το επιτρέψεις.
Χωρίς εξήγηση, χωρίς απολογία.
Χωρίς να περιμένεις να το αξίζεις περισσότερο.
Γιατί δεν χρειάζεται να κερδίσεις τη χαρά.
Χρειάζεται απλώς να της κάνεις λίγο χώρο.
Με αγάπη,
Μαρία
Αν νιώθεις ότι έχεις μάθει να βάζεις τη χαρά σου τελευταία, το Sacred Self-Care Toolkit μπορεί να σε βοηθήσει να επιστρέψεις στον εαυτό σου με μικρές, απλές πρακτικές αυτοφροντίδας, γείωσης και συναισθηματικής ρύθμισης, χωρίς να χρειάζεται να τα έχεις όλα λυμένα πρώτα.
Disclaimer: Οι πληροφορίες που παρέχονται παραπάνω προορίζονται αποκλειστικά για ενημερωτικούς σκοπούς και δεν υποκαθιστούν επαγγελματική ψυχολογική ή ιατρική συμβουλή. Πάντα να συμβουλεύεστε έναν ειδικό για θέματα που αφορούν την ψυχική ή σωματική σας υγεία.
