Βρίσκεσαι σε ένα τραπέζι με φίλους.

Η μία μιλάει για την προαγωγή της. Ο άλλος μόλις αγόρασε σπίτι. Κάποιος ετοιμάζεται να παντρευτεί και κάποια άλλη λέει ότι περιμένει παιδί.

Χαίρεσαι μαζί τους. Κάνεις ερωτήσεις, γελάς, σηκώνεις το ποτήρι σου.

Και μετά, στον δρόμο της επιστροφής, εμφανίζεται μια σκέψη που δεν είχες καλέσει:

«Εγώ πότε;»

Ξαφνικά δεν κοιτάζεις μόνο τη δική τους ζωή. Κοιτάζεις τη δική σου σαν να άργησε σε ένα ραντεβού.

Μετράς όσα δεν έχουν γίνει ακόμη και νιώθεις ότι ο χρόνος περνά πιο γρήγορα για εσένα.

Αλλά πριν βιαστείς να καλύψεις την απόσταση, αξίζει να ρωτήσεις κάτι άλλο: 

Ποιανού το ρολόι προσπαθείς να προλάβεις;

Η ζωή δεν έχει ένα κοινό χρονοδιάγραμμα

Μεγαλώνουμε με μια αρκετά συγκεκριμένη σειρά στο μυαλό μας:

σχολείο, σπουδές, δουλειά, σχέση, γάμος, παιδιά, σπίτι, επαγγελματική άνοδος.

Οι λεπτομέρειες αλλάζουν, αλλά το μήνυμα μένει ίδιο: υπάρχει μια σωστή στιγμή για κάθε πράγμα.

Έτσι, όταν κάτι δεν έρχεται στην ώρα που περίμενες, δεν σκέφτεσαι απλώς «δεν έχει συμβεί ακόμη».

Σκέφτεσαι «κάτι δεν πάει καλά με εμένα».

Αυτό το χρονοδιάγραμμα, όμως, αφήνει έξω σχεδόν όλη την πραγματική ζωή. 

Δεν υπολογίζει από πού ξεκίνησε ο καθένας, τι οικονομικές δυνατότητες είχε, ποιον χρειάστηκε να φροντίσει, ποια απώλεια πέρασε, πόσες φορές άλλαξε κατεύθυνση ή πόση ενέργεια χρειάζεται για να σταθεί ξανά στα πόδια του.

Δύο άνθρωποι μπορεί να έχουν την ίδια ηλικία και να βρίσκονται σε εντελώς διαφορετικό σημείο. Όχι επειδή ο ένας τα κατάφερε και ο άλλος απέτυχε. 

Επειδή δεν έζησαν την ίδια ζωή.

Και δεν διαφέρουν μόνο οι συνθήκες ή ο ρυθμός τους. 

Δεν θέλουν όλοι την ίδια ζωή. 

Μπορεί να μη θέλεις να κάνεις οικογένεια. Μπορεί να μη θέλεις να αγοράσεις σπίτι και να προτιμάς να διαθέτεις τον χρόνο και τα χρήματά σου σε ταξίδια ή σε έναν πιο ελεύθερο τρόπο ζωής. Μπορεί να έχεις περάσει τα σαράντα και να μην έχεις γνωρίσει ακόμη έναν άνθρωπο με τον οποίο θέλεις πραγματικά να μοιραστείς τη ζωή σου. 

Κάποιες από αυτές τις διαδρομές είναι συνειδητές επιλογές και άλλες είναι επιθυμίες που δεν έχουν πραγματοποιηθεί ακόμη. 

Καμία, όμως, δεν αποτελεί απόδειξη ότι η ζωή σου είναι λάθος ή ότι έχεις αργήσει.

Πώς ένα ξένο ρολόι γίνεται δικό σου

Μερικές προθεσμίες δεν τις αποφάσισες ποτέ. Τις άκουσες αρκετές φορές και άρχισες να τις θεωρείς δικές σου.

«Μέχρι τα τριάντα πρέπει να έχεις κατασταλάξει.»

«Ακόμη νοικιάζεις;»

«Πότε θα κάνεις οικογένεια;»

«Σε αυτή την ηλικία θα έπρεπε να έχεις προχωρήσει περισσότερο.»

Κάποια στιγμή οι φωνές των άλλων χαμηλώνουν, αλλά η πίεση συνεχίζεται από μέσα. Δεν χρειάζεται πια να σου πει κάποιος ότι άργησες. Το λες μόνη/ος σου.

Στο άρθρο «Τι θα πει ο κόσμος!» είχα γράψει για το πόσο εύκολα η ανάγκη για αποδοχή ανακατεύεται στις αποφάσεις μας. Εδώ υπάρχει μια ακόμη ερώτηση που βοηθά: 

«Αν κανείς δεν μάθαινε ποτέ την επιλογή μου, θα την ήθελα το ίδιο;»

Γιατί άλλο είναι να θέλεις μια οικογένεια και να πονάς επειδή αυτή η επιθυμία δεν έχει γίνει ακόμη πραγματικότητα, και άλλο να πιέζεσαι να τη δημιουργήσεις επειδή πιστεύεις ότι αυτό οφείλεις να θέλεις. 

Και στις δύο περιπτώσεις, αυτό που χρειάζεσαι είναι κατανόηση.

Όχι άλλη μία προθεσμία.

Η απάντηση σε αυτή την ερώτηση δεν έρχεται πάντα αμέσως. Αλλά συχνά ξεχωρίζει μια αληθινή επιθυμία από κάτι που κυνηγάς για να μη δώσεις δικαίωμα.

Η σύγκριση σου δείχνει το αποτέλεσμα, όχι τη διαδρομή

Βλέπεις τη φωτογραφία από το καινούργιο σπίτι. Δεν βλέπεις, όμως, τη βοήθεια που υπήρξε, το δάνειο, το άγχος ή τα χρόνια αποταμίευσης.

Βλέπεις την ανακοίνωση της προαγωγής. Δεν ξέρεις αν αυτός ο άνθρωπος ήθελε πραγματικά τη θέση, πόσες ώρες εργάζεται ή τι έχει αφήσει εκτός για να την κρατήσει.

Βλέπεις έναν γάμο, ένα ταξίδι, μια εγκυμοσύνη, μια αλλαγή καριέρας. Βλέπεις τη στιγμή που έγινε ορατή, όχι όλα όσα προηγήθηκαν.

Το ίδιο συμβαίνει και στα social media.

Στο «Όλοι δείχνουν να περνάνε τέλεια. Εσύ όμως;» μιλήσαμε για τη σύγκριση της εσωτερικής μας πραγματικότητας με την επιλεγμένη εικόνα των άλλων. 

Το πρόβλημα δεν είναι ότι παρατηρείς πού βρίσκονται. Είναι ότι χρησιμοποιείς αυτή την εικόνα σαν απόδειξη για το πού θα έπρεπε να βρίσκεσαι εσύ.

Και αυτή η σύγκριση δεν έχει όλα τα στοιχεία.

Τι σου κοστίζει να βιάζεσαι

Όταν νιώθεις ότι μένεις πίσω, κάθε επιλογή αποκτά έναν επείγοντα χαρακτήρα.

Μένεις σε μια σχέση επειδή «πέρασε ο καιρός». Δέχεσαι μια δουλειά που δεν σε εκφράζει επειδή οι συνομήλικοί σου έχουν ήδη ανέβει επαγγελματικά. Γεμίζεις το πρόγραμμά σου με στόχους, μαθήματα και υποχρεώσεις για να νιώσεις ότι κινείσαι.

Μόνο που η κίνηση δεν σημαίνει πάντα κατεύθυνση.

Μπορεί να τρέχεις πολύ και, παρ’ όλα αυτά, να απομακρύνεσαι από αυτό που θέλεις. Να παίρνεις αποφάσεις από φόβο, να αγνοείς την κούρασή σου και να μετατρέπεις κάθε γενέθλιο ή αλλαγή χρονιάς σε απολογισμό αποτυχίας.

Η βιασύνη δεν σε βοηθά απαραίτητα να προχωρήσεις. Μερικές φορές απλώς δεν σου αφήνει χρόνο να καταλάβεις προς τα πού πηγαίνεις.

Ο δικός σου ρυθμός δεν σημαίνει ότι μένεις στάσιμη/ος

Το να σέβεσαι τον ρυθμό σου δεν σημαίνει ότι αποφεύγεις όσα σε φοβίζουν ή αναβάλλεις για πάντα μια απόφαση.

Άλλο είναι να καθυστερείς επειδή φοβάσαι να δοκιμάσεις, και άλλο να περιμένεις επειδή χρειάζεσαι περισσότερες πληροφορίες, οικονομική ασφάλεια, ξεκούραση ή χρόνο για να συνέλθεις από κάτι δύσκολο.

Γι’ αυτό, πριν αποφασίσεις ότι πρέπει να τρέξεις, ρώτησε:

Αυτό που θέλω να προλάβω είναι πραγματικά δικό μου;

Το άρθρο «Πριν Αποφασίσεις Τι Θέλεις, Ρώτα Αυτό» μπορεί να σε βοηθήσει να ξεχωρίσεις το προσωπικό σου όραμα από μια λίστα πραγμάτων που απλώς «ακούγονται σωστά».

Αν θέλεις για σήμερα, πάρε ένα χαρτί και συμπλήρωσε τις προτάσεις:

• Νιώθω ότι έχω μείνει πίσω στο…

• Ο κανόνας που πιστεύω ότι πρέπει να ακολουθήσω είναι…

• Αν δεν χρειαζόταν να αποδείξω τίποτα, το επόμενο δικό μου βήμα θα ήταν…

• Το θέλω πραγματικά αυτό ή θέλω να πάψω να νιώθω ότι έχω μείνει πίσω;

Δεν ζητάς από τον εαυτό σου να λύσει όλη τη ζωή σου.

Ψάχνεις ένα βήμα που να σου ανήκει: να ζητήσεις πληροφορίες για ένα μάθημα, να συζητήσεις μια αλλαγή, να σταματήσεις να πιέζεις μια απόφαση ή να παραδεχτείς ότι αυτό που κυνηγάς δεν το θέλεις πια.

Αν θέλεις να δώσεις σε αυτή τη σκέψη λίγο περισσότερο χώρο, μπορείς να κατεβάσεις το δωρεάν workbook «Reset Σεπτεμβρίου», για να ξεκαθαρίσεις τι χρειάζεσαι και να επιλέξεις το επόμενο βήμα σου.

Δεν είσαι υποχρεωμένη να φτάσεις κάπου μόνο και μόνο επειδή οι άλλοι έφτασαν ήδη εκεί, ούτε να επιλέξεις έναν προορισμό που δεν είναι δικός σου.

Το πότε θα συμβεί κάτι δεν καθορίζει την αξία σου. 

Σημασία έχει να χτίζεις, με τον δικό σου ρυθμό, μια ζωή που σου ταιριάζει πραγματικά.

Με αγάπη,

Μαρία

Υ.Γ. Αν νιώθεις ότι η πίεση να «προλάβεις» επηρεάζει τις επιλογές, τις σχέσεις ή την εικόνα που έχεις για τον εαυτό σου, μπορούμε να το διερευνήσουμε μαζί. Κλείσε μια δωρεάν online 20λεπτη συνάντηση γνωριμίας για να δούμε αν μπορώ να βοηθήσω.

Disclaimer: Οι πληροφορίες που παρέχονται παραπάνω προορίζονται αποκλειστικά για ενημερωτικούς και ψυχαγωγικούς σκοπούς και δεν υποκαθιστούν συμβουλές, διάγνωση ή θεραπεία σχετικά με ιατρικές ή ψυχικές παθήσεις. Οι απόψεις που εκφράζονται σε αυτό το περιεχόμενο δεν πρέπει να λαμβάνονται ως ιατρική ή ψυχιατρική συμβουλή. Πάντα να συμβουλεύεσαι τον γιατρό ή τον κατάλληλο επαγγελματία πριν λάβεις αποφάσεις που σχετίζονται με τη σωματική ή ψυχική σου υγεία.