Κάπου στη διαδρομή της ζωής μας, μάθαμε να παίζουμε ρόλους.

Ίσως μάθαμε ότι αν δεν ζητάμε, οι άλλοι χαλαρώνουν.

Ότι αν είμαστε «εύκολοι», δεν δημιουργούμε προβλήματα.

Ότι αν δίνουμε πρώτα, ίσως κάποτε πάρουμε κι εμείς.

Αυτές δεν ήταν συνειδητές αποφάσεις.

Ήταν προσαρμογές.

Τρόποι να επιβιώσουμε συναισθηματικά μέσα στις σχέσεις που είχαμε.

Και λειτούργησαν - τότε.

Μόνο που μια μέρα ξυπνάς και αναρωτιέσαι:

«Ποια/ος είμαι εγώ, όταν δεν παίζω αυτόν τον ρόλο;»

Τι είναι ο «Ρόλος» στις Σχέσεις;

Όπως υποθέτεις, εδώ δεν μιλάμε για θέατρο.

Μιλάμε για εκείνη τη θέση που παίρνουμε αυτόματα μέσα σε μια σχέση - και η οποία ορίζει τι δίνουμε, τι περιμένουμε, και πώς αντιδρούμε.

Ο Carl G. Jung το ονόμαζε «persona» - την κοινωνική μάσκα που φοράμε για να λειτουργούμε στον κόσμο.

Η μάσκα δεν είναι κακή από μόνη της.

Το πρόβλημα αρχίζει όταν ξεχνάμε ότι είναι μάσκα και αρχίζουμε να πιστεύουμε ότι είναι το πραγματικό μας πρόσωπο.

Οι πιο Κοινοί Ρόλοι που Παίζουμε

Ίσως αναγνωρίσεις κάποιον από τους παρακάτω ρόλους:

Ο/Η «Δυνατός/ή»

Δεν κλαίει. Δεν ζητά βοήθεια. Κρατά τα πάντα μέσα του για να μπορούν οι άλλοι να στηριχτούν.

Φαίνεται σαν βράχος.

Μέσα του κουβαλά μια τεράστια μοναξιά, γιατί κανείς δεν τον ρωτά «εσύ πώς είσαι;»

«Ο Σωτήρας»

Νιώθει καλά όταν βοηθάει.

Επιλέγει ανθρώπους που τον «χρειάζονται» και ανησυχεί βαθιά όταν δεν τον χρειάζονται πια.

Η αξία του συνδέεται με το να είναι χρήσιμος/η.

Το Σύνδρομο του Σωτήρα - Πότε η Βοήθεια Γίνεται Επιβλαβής

«Ο Αόρατος»

Συρρικνώνεται για να μη χαλάσει την ατμόσφαιρα.

Λέει «ναι» όταν θέλει να πει «όχι».

Παίζει στο μυαλό του το «τι θα πει ο άλλος» και ελάχιστα για το «τι θέλω εγώ».

Σταμάτα να είσαι το «καλό παιδί» (people-pleaser)

«Ο Υπεύθυνος»

Αναλαμβάνει περισσότερα απ' ό,τι του αναλογούν.

Νιώθει υπεύθυνος/η για τα συναισθήματα των άλλων.

Αν κάτι πάει στραβά, το ρίχνει πρώτα στον εαυτό του.

«Ο Γελωτοποιός»

Κρατά πάντα ανάλαφρη ατμόσφαιρα.

Δεν μοιράζεται ποτέ κάτι «βαρύ».

Κι αν το κάνει, το ελαφραίνει γρήγορα με χιούμορ γιατί βαθιά μέσα του φοβάται ότι αν δείξει πόνο, με κάποιον τρόπο θα αποτύχει.

Πως έμαθες τον «Ρόλο» σου;

Κάθε ρόλος έχει ρίζες. Συνήθως στην οικογένεια.

Μπορεί να ήσουν το παιδί που έπρεπε να «είναι καλά» για να μη στεναχωρεί τους γονείς.

Ή αυτό που φρόντιζε έναν γονιό που δεν μπορούσε να φροντίσει τον εαυτό του. Ή αυτό που έμαθε ότι ο θυμός του δεν ήταν αποδεκτός - οπότε τον κατάπινε.

Αυτά δεν ήταν λάθη των γονιών ή φροντιστών σου - ήταν η πραγματικότητα της οικογένειάς σου.

Αλλά εσύ, ως παιδί, προσαρμόστηκες.

Έπαιξες τον ρόλο που χρειαζόταν το σύστημα.

Και τώρα τον κουβαλάς παντού μαζί σου.

Πως Καταλαβαίνεις ότι παίζεις κάποιον «Ρόλο»;

Δες παρακάτω μερικά σημάδια για να καταλάβεις ότι παίζεις κάποιον ρόλο:

• Νιώθεις εξάντληση σε σχέσεις που «τα δίνεις όλα».
• Δυσκολεύεσαι να πεις τι θέλεις ή δεν ξέρεις ακριβώς τι θέλεις.
• Νιώθεις ανακούφιση όταν μένεις μόνος/η και μετά ενοχή γι' αυτό.
• Φοβάσαι ότι αν «σταματήσεις να είσαι χρήσιμος/η», θα σε εγκαταλείψουν.
• Έχεις αντιδράσεις που σε εκπλήσσουν, όπως θυμό που δεν ξέρεις από που ήρθε, κλάμα χωρίς λόγο, ή αποσύρθηκες ενώ δεν είσαι σίγουρη/ος γιατί.

Αυτές οι αντιδράσεις είναι η «σκιά» του ρόλου - το κομμάτι που δεν μπορεί να παίζει ρόλο για πάντα.

Ο Ρόλος δεν είναι «Κακός»

Εδώ θέλω να σταθώ λίγο.

Δεν υπάρχει λόγος να κρίνεις τον εαυτό σου για τον ρόλο που έπαιζες.

Τον επέλεξες - ή μάλλον, αναδύθηκε μέσα σου - γιατί ήταν ο καλύτερος τρόπος που ήξερες για να αισθάνεσαι ασφαλής.

Η ερώτηση δεν είναι «γιατί το έκανα αυτό;»

Η ερώτηση είναι: «Θέλω να το συνεχίσω;»

Τι Αλλάζει όταν βγάζεις τη Μάσκα;

Δεν γίνεσαι «άλλος/η άνθρωπος».

Γίνεσαι πιο πολύ ο εαυτός σου.

Αρχίζεις να λες αυτό που νιώθεις χωρίς να το φιλτράρεις πρώτα για αποδοχή.

Αρχίζεις να επιλέγεις σχέσεις που βλέπουν εσένα, όχι μόνο τον ρόλο σου.

Αρχίζεις να δίνεις από πληρότητα, όχι από φόβο ότι αλλιώς θα φύγουν.

Και ναι, μερικές σχέσεις ίσως δυσκολευτούν. Γιατί ήταν χτισμένες πάνω στον ρόλο, όχι πάνω σε σένα.

Αυτό είναι μια πολύ χρήσιμη πληροφορία - όχι απώλεια.

Ο ρόλος που έμαθες να παίζεις σε προστάτευε.

Σου αξίζει ευγνωμοσύνη γι' αυτό.

Αλλά τώρα μπορείς να αφήσεις κάτω τη μάσκα, σιγά σιγά.

Όχι με βία. Με περιέργεια.

Αναρώτησου:

«Ποια/ος είμαι εγώ, όταν δεν χρειάζεται να είμαι κάτι για κάποιον;»

Αυτή η ερώτηση είναι η αρχή.

Με αγάπη,

Μαρία

Υ.Γ. Αν νιώθεις ότι θέλεις να εξερευνήσεις αυτό μαζί με κάποιον, είμαι εδώ για μια Δωρεάν διαδικτυακή γνωριμία 20 λεπτών. Χωρίς δέσμευση - απλά μια συζήτηση να δούμε πως μπορώ να βοηθήσω. Κλείσε εδώ τη δωρεάν γνωριμία σου.

Disclaimer: Οι πληροφορίες που παρέχονται παραπάνω προορίζονται αποκλειστικά για ενημερωτικούς σκοπούς και δεν υποκαθιστούν επαγγελματική ψυχολογική ή ιατρική συμβουλή. Πάντα να συμβουλεύεστε έναν ειδικό για θέματα που αφορούν την ψυχική ή σωματική σας υγεία.